Russibaninn minn...

...heitir KaosPilots. Hann er búinn að vera í full action síðast liðnu daga, upp og niður. Stundum verð ég svo óskaplega hærdd eitthvað hérna. Svo hrædd við að standa mig ekki, svo hrædd við að vera ekki að læra nóg því ég skil ekki, vera ekki nógu frumleg, gera ekki það sem ég geri VEL. Stundum finnst mér bara eins og þetta sé raunveruleika þáttur. Svona eins og það sé verið að taka okkur upp. Var einmitt að tala um þetta við vinkonu mína núna áðan.
En það er ekki svona keppni, né dómharka eins og í raunveruleikaþáttum. Ekkert baktal. En samt einhvern veginn þessi stemmning. Lögð fyrir okkur verkefni og orkan verður svo mögnuð.

Ég er að vinna að stóru verkefni þessa dagana. Fyrsta skipti sem ég vinn ein síðan eg byrjaði hérna í þessum skóla. Er búin að eyða rosa tíma í undirbúningsvinnu og var svo loksins að byrja af alvöru í morgun. Loksins þegar ég fann töffarann í mér rúllaði þetta í gang. Og vá hvað er gaman að gera e-ð sem er svona raunverulegt! Gaman að finna að ég er ung, sterk og sjálfstæð kona.

Fyrirtækið "ParaTi" sem er event management fyrirtæki verður að veruleika! ...með öllum sínum afkvæmum í framtíðinni:)